خطبه ۵۲ نهج البلاغه / ترجمه ارفع

۰۱ آذر ۱۴۰۵

أَلاَ وَ إِنَّ اَلدُّنْيَا قَدْ تَصَرَّمَتْ

بدانيد كه دنيا فنا و نيستى خود را هشدار داده

وَ آذَنَتْ بِانْقِضَاءٍ

و در حال وداع است

وَ تَنَكَّرَ مَعْرُوفُهَا

خوشيهايش به ناخوشى تبديل

وَ أَدْبَرَتْ حَذَّاءَ

و بسرعت روى بر مى‌گرداند

فَهِيَ تَحْفِزُ بِالْفَنَاءِ سُكَّانَهَا

و بدانيد كه دنيا ساكنان خود را به نابودى مى‌كشاند

وَ تَحْدُو بِالْمَوْتِ جِيرَانَهَا

و همسايگانش را در كام مرگ قرار مى‌دهد.

وَ قَدْ أَمَرَّ فِيهَا مَا كَانَ حُلْواً

بدون ترديد شيرينيهايش به تلخى كشيده شده

وَ كَدِرَ مِنْهَا مَا كَانَ صَفْواً

و صافيهايش تيره مى‌گردد

فَلَمْ يَبْقَ مِنْهَا إِلاَّ سَمَلَةٌ كَسَمَلَةِ اَلْإِدَاوَةِ

و از دنيا جز اندكى باقى نمانده مثل آب كمى كه در ته مشك

أَوْ جُرْعَةٌ كَجُرْعَةِ اَلْمَقْلَةِ

لَوْ تَمَزَّزَهَا اَلصَّدْيَانُ لَمْ يَنْقَعْ

و يا جرعه‌اى كه انسان تشنه به گلو مى‌رساند و تشنگى او را برطرف نمى‌كند.

فَأَزْمِعُوا عِبَادَ اَللَّهِ اَلرَّحِيلَ عَنْ هَذِهِ اَلدَّارِ

اَلْمَقْدُورِ عَلَى أَهْلِهَا اَلزَّوَالُ

بنا بر اين اى بندگان خدا از اين خانه‌اى كه سرنوشت مردم آن نيستى است آهنگ رفتن كنيد

وَ لاَ يَغْلِبَنَّكُمْ فِيهَا اَلْأَمَلُ

و مبادا هوا و هوس بر شما چيره شود

وَ لاَ يَطُولَنَّ عَلَيْكُمْ فِيهَا اَلْأَمَدُ

و فكر كنيد مدت زندگانى طولانى است و مردن براى شما نيست.

ثواب الزهاد فَوَاللَّهِ لَوْ حَنَنْتُمْ حَنِينَ اَلْوُلَّهِ اَلْعِجَالِ

قسم به پروردگار اگر مثل شتران فرزند مرده

وَ دَعَوْتُمْ بِهَدِيلِ اَلْحَمَامِ

و چون كبوتر جفت از دست داده

وَ جَأَرْتُمْ جُؤَارَ مُتَبَتِّلِي اَلرُّهْبَانِ

و مانند راهب ترك دنيا كرده فرياد كنيد و ناله سر دهيد

وَ خَرَجْتُمْ إِلَى اَللَّهِ مِنَ اَلْأَمْوَالِ وَ اَلْأَوْلاَدِ

و در راه خدا از ثروت و فرزندان بگذريد

اِلْتِمَاسَ اَلْقُرْبَةِ إِلَيْهِ فِي اِرْتِفَاعِ دَرَجَةٍ عِنْدَهُ

تا رتبه و مقام شما نزد پروردگار بيشتر شود

أَوْ غُفْرَانِ سَيِّئَةٍ أَحْصَتْهَا كُتُبُهُ

وَ حَفِظَتْهَا رُسُلُهُ

و يا گناهانتان بخشوده گردد، گناهانى كه فرشتگان الهى نوشته‌اند

لَكَانَ قَلِيلاً فِيمَا أَرْجُو لَكُمْ مِنْ ثَوَابِهِ

همه اينها در مقابل ثوابى كه از پروردگار براى شما بدان اميد دارم

وَ أَخَافُ عَلَيْكُمْ مِنْ عِقَابِهِ

و عذابى كه از آن براى شما مى‌ترسم اندك و ناچيز است.

نعم الله وَ تَاللَّهِ لَوِ اِنْمَاثَتْ قُلُوبُكُمُ اِنْمِيَاثاً

به خدا سوگند اگر از شوق به پروردگار دلهايتان ذوب شود

وَ سَالَتْ عُيُونُكُمْ مِنْ رَغْبَةٍ إِلَيْهِ

أَوْ رَهْبَةٍ مِنْهُ دَماً

و چشمهاى شما به جاى اشك خون بگريد

ثُمَّ عُمِّرْتُمْ فِي اَلدُّنْيَا

مَا اَلدُّنْيَا بَاقِيَةٌ

و تا دنيا باقى است با همين وضع كه هستيد زندگى كنيد

مَا جَزَتْ أَعْمَالُكُمْ عَنْكُمْ

اعمال شما پاداش نعمتهاى بزرگ الهى نخواهد بود

وَ لَوْ لَمْ تُبْقُوا شَيْئاً مِنْ جُهْدِكُمْ أَنْعُمَهُ عَلَيْكُمُ اَلْعِظَامَ

وَ هُدَاهُ إِيَّاكُمْ لِلْإِيمَانِ

و با نعمت و هدايت كه به شما عنايت فرموده برابرى نمى‌كند

ترجمه های خطبه ۲۸ نهج البلاغه

ترجمه های خطبه ۵۲ نهج البلاغه

ترجمه های خطبه ۶۴ نهج البلاغه