خطبه ۲۸ نهج البلاغه/ ترجمه انصاریان
۰۱ آذر ۱۴۰۵أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ اَلدُّنْيَا أَدْبَرَتْ
28 - از خطبههاى آن حضرت است در بىوفايى دنيا و توجّه به آخرت پس از ستايش حق، دنيا پشت كرده
وَ آذَنَتْ بِوَدَاعٍ
خبر به وداع مىدهد
وَ إِنَّ اَلْآخِرَةَ قَدْ أَقْبَلَتْ وَ أَشْرَفَتْ بِاطِّلاَعٍ
و آخرت روى نموده و سر بر آورده است
أَلاَ وَ إِنَّ اَلْيَوْمَ اَلْمِضْمَارَ
وَ غَداً اَلسِّبَاقَ
آگاه باشيد كه امروز روز تمرين، و فردا زمان مسابقه است
وَ اَلسَّبَقَةُ اَلْجَنَّةُ
پاداش و جزاى برنده، بهشت
وَ اَلْغَايَةُ اَلنَّارُ
و فرجام بازنده، آتش است
أَ فَلاَ تَائِبٌ مِنْ خَطِيئَتِهِ قَبْلَ مَنِيَّتِهِ
آيا كسى نيست كه قبل از رسيدن مرگش توبه كند
أَ لاَ عَامِلٌ لِنَفْسِهِ قَبْلَ يَوْمِ بُؤْسِهِ
آيا كسى نيست كه پيش از رسيدن روز سختىاش چاره انديشد؟
أَلاَ وَ إِنَّكُمْ فِي أَيَّامِ أَمَلٍ مِنْ وَرَائِهِ أَجَلٌ
هش داريد كه شما در روزگار آرزو هستيد كه به دنبالش مرگ است
فَمَنْ عَمِلَ فِي أَيَّامِ أَمَلِهِ قَبْلَ حُضُورِ أَجَلِهِ
كسى كه در ايّام آرزو قبل از آنكه مرگش فرا رسد
فَقَدْ نَفَعَهُ عَمَلُهُ
عمل كند عملش سودمند است
وَ لَمْ يَضْرُرْهُ أَجَلُهُ
و مرگش به او زيان نرساند
وَ مَنْ قَصَّرَ فِي أَيَّامِ أَمَلِهِ قَبْلَ حُضُورِ أَجَلِهِ
و آن كه در روزگار آرزويش پيش از رسيدن مرگش تقصير كند
فَقَدْ خَسِرَ عَمَلُهُ
محصول كارش خسارت است
وَ ضَرَّهُ أَجَلُهُ
و مرگش براى او زيان دارد
أَلاَ فَاعْمَلُوا فِي اَلرَّغْبَةِ
آگاه باشيد كه به وقت خوشى چنان عمل كنيد
كَمَا تَعْمَلُونَ فِي اَلرَّهْبَةِ
كه وقت ترس عمل مىكنيد
أَلاَ وَ إِنِّي لَمْ أَرَ كَالْجَنَّةِ نَامَ طَالِبُهَا
بدانيد كه مانند بهشت كه خواهانش خواب باشد نديدم
وَ لاَ كَالنَّارِ نَامَ هَارِبُهَا
و همچون عذاب كه گريزان از آن در غفلت باشد سراغ ندارم
أَلاَ وَ إِنَّهُ مَنْ لاَ يَنْفَعُهُ اَلْحَقُّ يَضُرُّهُ اَلْبَاطِلُ
هشيار باشيد كسى كه حق سودش ندهد، باطل او را ضرر زند
وَ مَنْ لاَ يَسْتَقِيمُ بِهِ اَلْهُدَى
يَجُرُّ بِهِ اَلضَّلاَلُ إِلَى اَلرَّدَى
و آن را هدايت مستقيم ننمايد، گمراهى او را به هلاكت كشاند
أَلاَ وَ إِنَّكُمْ قَدْ أُمِرْتُمْ بِالظَّعْنِ
بدانيد شما به كوچ از دنيا امر شده
وَ دُلِلْتُمْ عَلَى اَلزَّادِ
و بر تهيۀ توشه دلالت شدهايد
وَ إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمُ اِثْنَتَانِ
اِتِّبَاعُ اَلْهَوَى
وَ طُولُ اَلْأَمَلِ
ترسناكترين چيزى كه از آن بر شما مىترسم پيروى هوا و آرزوى دراز است
فَتَزَوَّدُوا فِي اَلدُّنْيَا مِنَ اَلدُّنْيَا مَا تَحْرُزُونَ بِهِ أَنْفُسَكُمْ غَداً
پس در اين دنيا از دنيا توشهاى برگيريد كه در آخرت خود را از عذاب محافظت كنيد