خطبه ۲۸ نهج البلاغه/ ترجمه مکارم
۰۱ آذر ۱۴۰۵أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ اَلدُّنْيَا أَدْبَرَتْ
وَ آذَنَتْ بِوَدَاعٍ
(108) اما بعد، دنيا روى بازگردانده و وداع خويش را اعلام داشته است
وَ إِنَّ اَلْآخِرَةَ قَدْ أَقْبَلَتْ وَ أَشْرَفَتْ بِاطِّلاَعٍ
آخرت روى آور شده و طلايه آن آشكار گرديده است
أَلاَ وَ إِنَّ اَلْيَوْمَ اَلْمِضْمَارَ
آگاه باشيد! امروز، روز تمرين و آمادگى
وَ غَداً اَلسِّبَاقَ
و فردا روز مسابقه است
وَ اَلسَّبَقَةُ اَلْجَنَّةُ
جائزۀ برندگان، بهشت
وَ اَلْغَايَةُ اَلنَّارُ
و سرانجام عقب ماندگان آتش خواهد بود
أَ فَلاَ تَائِبٌ مِنْ خَطِيئَتِهِ قَبْلَ مَنِيَّتِهِ
(109) آيا كسى يافت مىشود كه پيش از فرا رسيدن مرگش از خطاهايش توبه كند
أَ لاَ عَامِلٌ لِنَفْسِهِ قَبْلَ يَوْمِ بُؤْسِهِ
و آيا انسانى پيدا مىشود كه قبل از رسيدن آن روز، عمل نيكى براى خود انجام دهد
أَلاَ وَ إِنَّكُمْ فِي أَيَّامِ أَمَلٍ مِنْ وَرَائِهِ أَجَلٌ
آگاه باشيد! همه در دوران آرزوئى بسر مىبريد كه اجل و مرگ بدنبال دارد
فَمَنْ عَمِلَ فِي أَيَّامِ أَمَلِهِ قَبْلَ حُضُورِ أَجَلِهِ
با اين حال هر كس پيش از رسيدن اجلش، در همان دوران آرزوهايش به عمل پردازد
فَقَدْ نَفَعَهُ عَمَلُهُ
اعمالش به او منفعت مىبخشد
وَ لَمْ يَضْرُرْهُ أَجَلُهُ
و مرگش به او زيانى نمىرساند
وَ مَنْ قَصَّرَ فِي أَيَّامِ أَمَلِهِ قَبْلَ حُضُورِ أَجَلِهِ
و آن كس كه در اين ايام آرزو، پيش از فرا رسيدن اجل در عمل كوتاهى كند
فَقَدْ خَسِرَ عَمَلُهُ
وَ ضَرَّهُ أَجَلُهُ
گرفتار خسران شده و فرا رسيدن اجل براى وى زيانبخش است
أَلاَ فَاعْمَلُوا فِي اَلرَّغْبَةِ
كَمَا تَعْمَلُونَ فِي اَلرَّهْبَةِ
همان طور كه به هنگام ترس و ناراحتى براى خدا عمل مىكنيد به هنگام آرامش نيز عمل نمائيد
أَلاَ وَ إِنِّي لَمْ أَرَ كَالْجَنَّةِ نَامَ طَالِبُهَا
آگاه باشيد من هرگز چيزى مانند بهشت نديدم كه خواستارانش به خواب رفته باشند
وَ لاَ كَالنَّارِ نَامَ هَارِبُهَا
و نه همانند آتش: كه فراريان از آن، اين چنين در خواب فرو رفته باشند
أَلاَ وَ إِنَّهُ مَنْ لاَ يَنْفَعُهُ اَلْحَقُّ يَضُرُّهُ اَلْبَاطِلُ
خوب بدانيد! آنها كه از حق بهرهمند نشوند، زيان باطل دامنشان را فرا خواهد گرفت
وَ مَنْ لاَ يَسْتَقِيمُ بِهِ اَلْهُدَى
و آن كس كه هدايت، راهنمايش نگردد
يَجُرُّ بِهِ اَلضَّلاَلُ إِلَى اَلرَّدَى
گمراهى او را به هلاكت مىكشاند
أَلاَ وَ إِنَّكُمْ قَدْ أُمِرْتُمْ بِالظَّعْنِ
آگاه باشيد! فرمان كوچ در باره شما صادر گرديده
وَ دُلِلْتُمْ عَلَى اَلزَّادِ
و به زاد و توشه آخرت راهنمائى شدهايد
وَ إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمُ اِثْنَتَانِ
اِتِّبَاعُ اَلْهَوَى
وَ طُولُ اَلْأَمَلِ
وحشتناكترين چيزى كه بر شما مىترسم هوا پرستى و آرزوهاى دور و دراز است
فَتَزَوَّدُوا فِي اَلدُّنْيَا مِنَ اَلدُّنْيَا مَا تَحْرُزُونَ بِهِ أَنْفُسَكُمْ غَداً
از اين دنيا زاد و توشهاى برگيريد كه فردا خود را با آن حفظ كنيد