خطبه ۲۸ نهج البلاغه/ ترجمه ارفع
۰۱ آذر ۱۴۰۵أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ اَلدُّنْيَا أَدْبَرَتْ
پس از ستايش پروردگار و درود بر رسول گرامى (صلّى الله عليه و آله) دنيا پشت كرده
وَ آذَنَتْ بِوَدَاعٍ
و از خداحافظى كردن خويش خبر مىدهد
وَ إِنَّ اَلْآخِرَةَ قَدْ أَقْبَلَتْ وَ أَشْرَفَتْ بِاطِّلاَعٍ
و آخرت روى مىآورد و نا گاه پديدار مى گردد
أَلاَ وَ إِنَّ اَلْيَوْمَ اَلْمِضْمَارَ
بدانيد كه امروز توقع آماده شدن براى مسابقه است
وَ غَداً اَلسِّبَاقَ
و فردا روز مسابقه مىباشد
وَ اَلسَّبَقَةُ اَلْجَنَّةُ
و نقطه پايانى براى برنده اين مسابقه بهشت است
وَ اَلْغَايَةُ اَلنَّارُ
و آنكه عقب مانده جايگاهش دوزخ مىباشد
أَ فَلاَ تَائِبٌ مِنْ خَطِيئَتِهِ قَبْلَ مَنِيَّتِهِ
آيا كسى نيست كه قبل از مرگ توبه كند
أَ لاَ عَامِلٌ لِنَفْسِهِ قَبْلَ يَوْمِ بُؤْسِهِ
و آيا كسى نيست قبل از آن روز سخت قيامت، براى خود در اين دنيا كارى انجام دهد
أَلاَ وَ إِنَّكُمْ فِي أَيَّامِ أَمَلٍ مِنْ وَرَائِهِ أَجَلٌ
بلى، هم اينك در روزهايى به سر مىبريد كه روزهاى اميد است و در پس آن مرگ مىباشد
فَمَنْ عَمِلَ فِي أَيَّامِ أَمَلِهِ قَبْلَ حُضُورِ أَجَلِهِ
و هر كه در روزهاى اميدوارى پيش از فرا رسيدن مرگ كار سودمندى انجام دهد
فَقَدْ نَفَعَهُ عَمَلُهُ
وَ لَمْ يَضْرُرْهُ أَجَلُهُ
مرگ هم به او زيانى نخواهد رساند
وَ مَنْ قَصَّرَ فِي أَيَّامِ أَمَلِهِ قَبْلَ حُضُورِ أَجَلِهِ
و كسى كه در روزهاى آرزومندى پيش از آنكه پروندهاش بسته شود قدمى بر ندارد
فَقَدْ خَسِرَ عَمَلُهُ
به طور قطع اين سهل انگارى به ضرر اوست
وَ ضَرَّهُ أَجَلُهُ
و مرگ هم به او زيان خواهد رساند
أَلاَ فَاعْمَلُوا فِي اَلرَّغْبَةِ
آگاه باشيد: هنگام شادى و راحتى
كَمَا تَعْمَلُونَ فِي اَلرَّهْبَةِ
همان گونه رفتار كنيد كه در حال ترس و وحشت هستيد
أَلاَ وَ إِنِّي لَمْ أَرَ كَالْجَنَّةِ نَامَ طَالِبُهَا
آگاه باشيد: من چون بهشت جايى را نديدهام كه جوينده آن در خواب باشد
وَ لاَ كَالنَّارِ نَامَ هَارِبُهَا
و همچنين نديدم عذابى را مثل دوزخ كه گريزان از آن نيز در خواب غفلت باشد
أَلاَ وَ إِنَّهُ مَنْ لاَ يَنْفَعُهُ اَلْحَقُّ يَضُرُّهُ اَلْبَاطِلُ
بدانيد كسى كه از حق سود نمىبرد حتما گرفتار ضرر باطل خواهد شد
وَ مَنْ لاَ يَسْتَقِيمُ بِهِ اَلْهُدَى
و آنكه هدايت او را به راه راست نكشاند
يَجُرُّ بِهِ اَلضَّلاَلُ إِلَى اَلرَّدَى
گمراهى او را نابود خواهد كرد
أَلاَ وَ إِنَّكُمْ قَدْ أُمِرْتُمْ بِالظَّعْنِ
به شما دستور داده شده كه از اين دنيا كوچ كنيد
وَ دُلِلْتُمْ عَلَى اَلزَّادِ
و براى جهان آخرت توشه تهيه كنيد
وَ إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمُ اِثْنَتَانِ
من از دو چيز در بارۀ شما نگرانم
اِتِّبَاعُ اَلْهَوَى
يكى پيروى از هواى نفس
وَ طُولُ اَلْأَمَلِ
و ديگرى آرزوى طولانى
فَتَزَوَّدُوا فِي اَلدُّنْيَا مِنَ اَلدُّنْيَا مَا تَحْرُزُونَ بِهِ أَنْفُسَكُمْ غَداً
بنا بر اين در دنيا توشهاى تهيه كنيد كه در جهان آخرت شما را از عذاب و آتش الهى حفظ كند