خطبه ۱۶۷ نهج البلاغه/ ترجمه شیروانی

۰۲ اسفند ۱۴۰۴
إِنَّ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ أَنْزَلَ كِتَاباً هَادِياً بَيَّنَ فِيهِ اَلْخَيْرَ وَ اَلشَّرَّ 
ويژگى‌هاى قرآن خداى سبحان كتابى هدايت كننده فرو فرستاد و خير و شرّ را در آن به روشنى بيان كرد
فَخُذُوا نَهْجَ اَلْخَيْرِ تَهْتَدُوا وَ اِصْدِفُوا عَنْ سَمْتِ اَلشَّرِّ تَقْصِدُوا 
پس راه خير را در پيش گيريد تا هدايت يابيد، و از بدى روى بگردانيد تا در راه مستقيم قرار گيريد
اَلْفَرَائِضَ اَلْفَرَائِضَ أَدُّوهَا إِلَى اَللَّهِ تُؤَدِّكُمْ إِلَى اَلْجَنَّةِ 
واجبات! واجبات! در انجام آنها كوتاهى نورزيد تا خداوند شما را به بهشت رساند
إِنَّ اَللَّهَ حَرَّمَ حَرَاماً غَيْرَ مَجْهُولٍ وَ أَحَلَّ حَلاَلاً غَيْرَ مَدْخُولٍ 
خداوند چيزهايى را كه مى‌دانيد بر شما حرام كرد، و چيزهايى را كه در آنها عيبى نيست حلال ساخت
وَ فَضَّلَ حُرْمَةَ اَلْمُسْلِمِ عَلَى اَلْحُرَمِ كُلِّهَا وَ شَدَّ بِالْإِخْلاَصِ وَ اَلتَّوْحِيدِ حُقُوقَ اَلْمُسْلِمِينَ فِي مَعَاقِدِهَا 
و در اين ميان حرمت مسلمان را بر هر حرمتى برترى بخشيد، و با اخلاص و توحيد حقوق آنان را در جاهاى خود محكم و استوار ساخت
فَالْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ اَلْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَ يَدِهِ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَ لاَ يَحِلُّ أَذَى اَلْمُسْلِمِ إِلاَّ بِمَا يَجِبُ 
پس مسلمان كسى است كه مسلمانان از گزند زبان و دست او در امان باشند مگر براى حق. آزار رساندن به مسلمانان روا نيست مگر در موردى كه واجب باشد
بَادِرُوا أَمْرَ اَلْعَامَّةِ وَ خَاصَّةَ أَحَدِكُمْ وَ هُوَ اَلْمَوْتُ 
ياد مرگ به سوى مرگ بشتابيد كه امرى همگانى است، و يكايك شما را فرا خواهد گرفت
فَإِنَّ اَلنَّاسَ أَمَامَكُمْ وَ إِنَّ اَلسَّاعَةَ تَحْدُوكُمْ مِنْ خَلْفِكُمْ 
مردم پيشاپيش شمايند [و مى‌بينيد كه چگونه مى‌ميرند] و قيامت از پشت سر شما را مى‌خواند
تَخَفَّفُوا تَلْحَقُوا فَإِنَّمَا يُنْتَظَرُ بِأَوَّلِكُمْ آخِرُكُمْ 
سبكبار شويد تا برسيد، كه رفتگان چشم به راه بازماندگانند
اِتَّقُوا اَللَّهَ فِي عِبَادِهِ وَ بِلاَدِهِ فَإِنَّكُمْ مَسْئُولُونَ حَتَّى عَنِ اَلْبِقَاعِ وَ اَلْبَهَائِمِ 
در مورد بندگان خدا و شهرهايش تقواى الهى را رعايت كنيد، زيرا شما حتى نسبت به زمين‌هاى و حيوانات نيز مسؤول هستيد
أَطِيعُوا اَللَّهَ وَ لاَ تَعْصُوهُ وَ إِذَا رَأَيْتُمُ اَلْخَيْرَ فَخُذُوا بِهِ وَ إِذَا رَأَيْتُمُ اَلشَّرَّ فَأَعْرِضُوا عَنْهُ 
خداوند را فرمان بريد و او را نافرمانى نكنيد. چون خيرى ديديد آن را برگيريد و هر گاه شرّى ديديد از آن روى گردانيد

ترجمه های خطبه ۱۳۲ نهج البلاغه

ترجمه های خطبه ۱۳۳ نهج البلاغه

ترجمه های خطبه ۱۶۷ نهج البلاغه