خطبه ۱۶۷ نهج البلاغه/ ترجمه بهشتی

إِنَّ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ أَنْزَلَ كِتَاباً هَادِياً بَيَّنَ فِيهِ اَلْخَيْرَ وَ اَلشَّرَّ 

خداوند سبحان كتاب هدايت كننده‌اى چون قرآن براى بشر فرستاد، و در آن خوب و بد را جلو پاى شما نهاد

فَخُذُوا نَهْجَ اَلْخَيْرِ تَهْتَدُوا وَ اِصْدِفُوا عَنْ سَمْتِ اَلشَّرِّ تَقْصِدُوا 

پس راه نيك پيش گيريد، تا به راه راستين هدايت شويد و از بدى اجتناب كنيد، تا در ميان راه راست راه برويد

اَلْفَرَائِضَ اَلْفَرَائِضَ أَدُّوهَا إِلَى اَللَّهِ تُؤَدِّكُمْ إِلَى اَلْجَنَّةِ 

مردم واجبات، واجبات، آنها را به جاى آوريد، تا شما را به بهشت برساند

إِنَّ اَللَّهَ حَرَّمَ حَرَاماً غَيْرَ مَجْهُولٍ وَ أَحَلَّ حَلاَلاً غَيْرَ مَدْخُولٍ 

خداوند آنچه ناپاك و زشت و نارواست حرام نموده، و آنچه را كه آراسته و بى‌عيب و دور از هر گونه آلودگى است حلال فرموده

وَ فَضَّلَ حُرْمَةَ اَلْمُسْلِمِ عَلَى اَلْحُرَمِ كُلِّهَا وَ شَدَّ بِالْإِخْلاَصِ وَ اَلتَّوْحِيدِ حُقُوقَ اَلْمُسْلِمِينَ فِي مَعَاقِدِهَا 

و احترام مسلمين را بر همۀ حرمت‌ها فزونى داد، و به سبب اخلاص و توحيد حقوق مسلمانان را در جاهاى خود بهم ربط داده است

فَالْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ اَلْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَ يَدِهِ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَ لاَ يَحِلُّ أَذَى اَلْمُسْلِمِ إِلاَّ بِمَا يَجِبُ 

پس مسلمان كسى است كه مسلمانان از آزار دست و زبانش آسوده و ايمن باشند، مگر از روى حق و به گفتۀ خدا و پيامبر باشد، و زيان رساندن به مسلمان جز آنچه جنبۀ قصاص دارد روا نيست

بَادِرُوا أَمْرَ اَلْعَامَّةِ وَ خَاصَّةَ أَحَدِكُمْ وَ هُوَ اَلْمَوْتُ 

خود را شتابان براى مرگ، مهيا نمائيد و براى آن رويدادى كه بر همگان بگذرد خود را آماده سازيد

فَإِنَّ اَلنَّاسَ أَمَامَكُمْ وَ إِنَّ اَلسَّاعَةَ تَحْدُوكُمْ مِنْ خَلْفِكُمْ 

چه بسا كسانى كه پيش از شما و يا برابر ديدگان شما از جهان رخت بربستند، و از رنج و سختى گيتى رستند، و آن روز رستاخيز شما را به سوى خويش به پيش مى‌راند

تَخَفَّفُوا تَلْحَقُوا فَإِنَّمَا يُنْتَظَرُ بِأَوَّلِكُمْ آخِرُكُمْ 

بنا بر اين از بارهاى وزر و وبال جهان سبكبار شويد، زيرا كه اولين شما، چشمش به راه آخرينتان دوخته است

اِتَّقُوا اَللَّهَ فِي عِبَادِهِ وَ بِلاَدِهِ فَإِنَّكُمْ مَسْئُولُونَ حَتَّى عَنِ اَلْبِقَاعِ وَ اَلْبَهَائِمِ 

در شهرهاى خدا كه بسر مى‌بريد و با بندگان خدا كه معاشرت مى‌كنيد هميشه خدا را در نظر داشته باشيد و در پندار و گفتار و رفتار خويش از خدا بپرهيزيد، زيرا كه شما در قيامت گذشته از شهرستانها از چارپايان نيز پرسيده مى‌شويد

أَطِيعُوا اَللَّهَ وَ لاَ تَعْصُوهُ وَ إِذَا رَأَيْتُمُ اَلْخَيْرَ فَخُذُوا بِهِ وَ إِذَا رَأَيْتُمُ اَلشَّرَّ فَأَعْرِضُوا عَنْهُ 

خدا را هميشه فرمان بريد، و نافرمانيش نكنيد، و هر گاه با نيكى روبرو شديد آن را انجام دهيد، و همچنين رخ از زشتى برتابيد