خطبه ۱۶۷ نهج البلاغه/ ترجمه اردبیلی
۰۲ اسفند ۱۴۰۴إِنَّ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ أَنْزَلَ كِتَاباً هَادِياً بَيَّنَ فِيهِ اَلْخَيْرَ وَ اَلشَّرَّ
بدرستى كه خداى تعالى فرو فرستاد قرآن را در حالتى كه راه نمايند بيان كرد در آن نيكى و بدى را
فَخُذُوا نَهْجَ اَلْخَيْرِ تَهْتَدُوا وَ اِصْدِفُوا عَنْ سَمْتِ اَلشَّرِّ تَقْصِدُوا
پس فرا گيريد راه راست نيكوى را تا راه راست يابيد و برگرديد از طرف شر تا ميانهرو باشيد
اَلْفَرَائِضَ اَلْفَرَائِضَ أَدُّوهَا إِلَى اَللَّهِ تُؤَدِّكُمْ إِلَى اَلْجَنَّةِ
ملازمت كنيد فريضهها را ادا كنيد آنرا بسوى خدا تا برساند آن فرايض شما را به بهشت
إِنَّ اَللَّهَ حَرَّمَ حَرَاماً غَيْرَ مَجْهُولٍ وَ أَحَلَّ حَلاَلاً غَيْرَ مَدْخُولٍ
بدرستى كه خدا حرام گردانيد حرامى را كه نيست نادانسته و حلال گردانيد حلالى را كه نيست ناقص و معيوب
وَ فَضَّلَ حُرْمَةَ اَلْمُسْلِمِ عَلَى اَلْحُرَمِ كُلِّهَا وَ شَدَّ بِالْإِخْلاَصِ وَ اَلتَّوْحِيدِ حُقُوقَ اَلْمُسْلِمِينَ فِي مَعَاقِدِهَا
و تفضيل داد حرمت مسلمان را بر همۀ حرمتها و بسته است باخلاص و بيگانگى خود و بيكتائى خود حقهاى مسلمانان را در مواضع بستن وجوب آن
فَالْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ اَلْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَ يَدِهِ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَ لاَ يَحِلُّ أَذَى اَلْمُسْلِمِ إِلاَّ بِمَا يَجِبُ
پس مسلمان كسيست كه بسلامت باشند از زبان او و دست او مگر بحق كه حق تعالى بآن امر كرده باشد و حلال نيست رنجانيدن مسلمانان مگر به آن چه واجب باشد در شرع چون حدود
بَادِرُوا أَمْرَ اَلْعَامَّةِ وَ خَاصَّةَ أَحَدِكُمْ وَ هُوَ اَلْمَوْتُ
مبادرت كنيد بر كارى كه عام است بهم چون قيامت و بر آنچه خاص است بر يكى از شما و آن مرگست
فَإِنَّ اَلنَّاسَ أَمَامَكُمْ وَ إِنَّ اَلسَّاعَةَ تَحْدُوكُمْ مِنْ خَلْفِكُمْ
پس بدرستى كه مشقّت و محنت در پيش شماست و بدرستى كه ساعت مرگ مىدواند شما را از پس شما
تَخَفَّفُوا تَلْحَقُوا فَإِنَّمَا يُنْتَظَرُ بِأَوَّلِكُمْ آخِرُكُمْ
بآخرت سبكبار شويد از زر و مال و برسيد بهمراهان پس جز اين نيست كه انتظار داده مىشود در آن جهان باول شما آخر شما
اِتَّقُوا اَللَّهَ فِي عِبَادِهِ وَ بِلاَدِهِ فَإِنَّكُمْ مَسْئُولُونَ حَتَّى عَنِ اَلْبِقَاعِ وَ اَلْبَهَائِمِ
بترسيد از خدا در ميان بندگان او و شهرهاى او پس بدرستى كه شما پرسيده خواهيد شد از بقعهها و چهارپايان
أَطِيعُوا اَللَّهَ وَ لاَ تَعْصُوهُ وَ إِذَا رَأَيْتُمُ اَلْخَيْرَ فَخُذُوا بِهِ وَ إِذَا رَأَيْتُمُ اَلشَّرَّ فَأَعْرِضُوا عَنْهُ
فرمان بريد خدا را و نافرمانى مكنيد او را و هر گاه به بينيد نيكى را پس فرا گيريد آنرا و هر گاه به بينيد بد را پس اعراض كنيد از آن
ترجمه های خطبه ۱۳۲ نهج البلاغه
خطبه ۱۳۲ ترجمه آیتی
خطبه ۱۳۲ ترجمه اردبیلی
خطبه ۱۳۲ ترجمه ارفع
خطبه ۱۳۲ ترجمه انصاریان
خطبه ۱۳۲ ترجمه بهشتی
خطبه ۱۳۲ ترجمه دشتی
خطبه ۱۳۲ ترجمه دین پرور
خطبه ۱۳۲ ترجمه شیروانی
خطبه ۱۳۲ ترجمه شهیدی
خطبه ۱۳۲ ترجمه فقیهی
خطبه ۱۳۲ ترجمه فیض الاسلام
خطبه ۱۳۲ ترجمه مکارم
ترجمه های خطبه ۱۳۳ نهج البلاغه
خطبه ۱۳۳ ترجمه آیتی
خطبه ۱۳۳ ترجمه اردبیلی
خطبه ۱۳۳ ترجمه ارفع
خطبه ۱۳۳ ترجمه انصاریان
خطبه ۱۳۳ ترجمه بهشتی
خطبه ۱۳۳ ترجمه دشتی
خطبه ۱۳۳ ترجمه دین پرور
خطبه ۱۳۳ ترجمه شیروانی
خطبه ۱۳۳ ترجمه شهیدی
خطبه ۱۳۳ ترجمه فقیهی
خطبه ۱۳۳ ترجمه فیض الاسلام
خطبه ۱۳۳ ترجمه مکارم