خطبه ۱۳۳ نهج البلاغه/ ترجمه بهشتی

عظمة اللّه تعالى 

وَ اِنْقَادَتْ لَهُ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةُ بِأَزِمَّتِهَا 

دنيا و آخرت زمام امور خود را به مشيت و به دست تواناى خداوند متعال سپردند

وَ قَذَفَتْ إِلَيْهِ اَلسَّمَاوَاتُ وَ اَلْأَرَضُونَ مَقَالِيدَهَا 

و آسمانها و زمين‌ها كليدهاى خود را به او تسليم نمودند

وَ سَجَدَتْ لَهُ بِالْغُدُوِّ وَ اَلْآصَالِ اَلْأَشْجَارُ اَلنَّاضِرَةُ 

درختان سبز هر بامداد و شامگاه به زبان حال رخ به خاك درگاه او مى‌سايند

وَ قَدَحَتْ لَهُ مِنْ قُضْبَانِهَا اَلنِّيرَانَ اَلْمُضِيئَةَ 

و به فرمانش آن درختان از شاخه‌ها آتش‌هاى روشنى دهنده افروخته

وَ آتَتْ أُكُلَهَا بِكَلِمَاتِهِ اَلثِّمَارُ اَلْيَانِعَةُ 

به فرمان او درخت بى‌بر، بارور مى‌گردد و ميوه‌هاى مفيد بسيار مى‌دهد

القرآن منها وَ كِتَابُ اَللَّهِ بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ 

قرآن اى مردم، كتاب خدا در ميان شما است

نَاطِقٌ لاَ يَعْيَا لِسَانُهُ 

گويايى است كه زبانش خسته نمى‌شود

وَ بَيْتٌ لاَ تُهْدَمُ أَرْكَانُهُ 

و خانه‌يى است كه هرگز اركانش سست و رو به ويرانى نمى‌رود

وَ عِزٌّ لاَ تُهْزَمُ أَعْوَانُهُ 

و پيروزمندى است كه يارانش شكست نمى‌خورند

رسول اللّه منها أَرْسَلَهُ عَلَى حِينِ فَتْرَةٍ مِنَ اَلرُّسُلِ 

فرستادۀ خدا خداوند پيامبر خود را زمانى براى راهنمايى مردم فرستاد كه پيامبرى در روى زمين نبود

وَ تَنَازُعٍ مِنَ اَلْأَلْسُنِ 

و هر گروهى به بهانه‌هاى گوناگون با دست و زبان با گروهى ديگر بيهوده كشمكش و پيكار مى‌نمود

فَقَفَّى بِهِ اَلرُّسُلَ وَ خَتَمَ بِهِ اَلْوَحْيَ 

و او را پس از همۀ پيامبران آورده وحى را به آن حضرت ختم فرمود

فَجَاهَدَ فِي اَللَّهِ اَلْمُدْبِرِينَ عَنْهُ وَ اَلْعَادِلِينَ بِهِ 

پس او در راه خدا با كسانى كه به او پشت كرده، و برايش شريك قرار مى‌دادند، جهاد نمود و پيكار كرد

الدنيا منها وَ إِنَّمَا اَلدُّنْيَا مُنْتَهَى بَصَرِ اَلْأَعْمَى لاَ يُبْصِرُ مِمَّا وَرَاءَهَا شَيْئاً 

دنيا جز اين نيست كه دنيا پايان چشم انداز شخص كور دل و كوته بين است، نمى‌بيند آنچه در پس آن قرار دارد

وَ اَلْبَصِيرُ يَنْفُذُهَا بَصَرُهُ وَ يَعْلَمُ أَنَّ اَلدَّارَ وَرَاءَهَا 

و شخص بينا چشمش را درست باز كرده مى‌بيند و مى‌داند كه در پى آن سراى ديگرى است

فَالْبَصِيرُ مِنْهَا شَاخِصٌ 

پس بينا با نظر افكندن از دنيا دورى مى‌جويد و دل به آن نمى‌بندد

وَ اَلْأَعْمَى إِلَيْهَا شَاخِصٌ 

و كور تمام توجهش به آن است

وَ اَلْبَصِيرُ مِنْهَا مُتَزَوِّدٌ 

بينا از دنيا براى آخرتش توشه برمى‌گيرد

وَ اَلْأَعْمَى لَهَا مُتَزَوِّدٌ 

و نابينا براى اين دنيا توشه گرد مى‌آورد

عظة الناس منها وَ اِعْلَمُوا أَنَّهُ لَيْسَ مِنْ شَيْءٍ إِلاَّ وَ يَكَادُ صَاحِبُهُ يَشْبَعُ مِنْهُ وَ يَمَلُّهُ إِلاَّ اَلْحَيَاةَ فَإِنَّهُ لاَ يَجِدُ فِي اَلْمَوْتِ رَاحَةً 

در تمسك به قرآن بدانيد هيچ چيزى نيست جز اين كه دارندۀ آن از آن ملول و خسته مى‌گردد جز زندگى زيرا در مرگ آسايشى نمى‌يابد

وَ إِنَّمَا ذَلِكَ بِمَنْزِلَةِ اَلْحِكْمَةِ اَلَّتِي هِيَ حَيَاةٌ لِلْقَلْبِ اَلْمَيِّتِ 

و جز اين نيست كه بينايى در دنيا به منزلۀ حكمتى است كه آن براى دل مرده حيات و زندگى

وَ بَصَرٌ لِلْعَيْنِ اَلْعَمْيَاءِ 

و براى ديدۀ كور بينايى

وَ سَمْعٌ لِلْأُذُنِ اَلصَّمَّاءِ 

و براى گوش كر شنوايى

وَ رِيٌّ لِلظَّمْآنِ 

و سيراب كنندۀ شخص عطشان است

وَ فِيهَا اَلْغِنَى كُلُّهُ وَ اَلسَّلاَمَةُ 

و در آن بى‌نيازى كامل و سلامتى است

كِتَابُ اَللَّهِ تُبْصِرُونَ بِهِ وَ تَنْطِقُونَ بِهِ وَ تَسْمَعُونَ بِهِ 

در اين حكمت است، كتاب خدا قرآن در ميان شما، و شما را بينا و گويا و شنواى به حق مى‌نمايد

وَ يَنْطِقُ بَعْضُهُ بِبَعْضٍ 

و بعضى از آن مفسر بعضى ديگر بوده

وَ يَشْهَدُ بَعْضُهُ عَلَى بَعْضٍ 

و پاره‌اى از آيات آن گواه درستى پارۀ ديگرى است

وَ لاَ يَخْتَلِفُ فِي اَللَّهِ 

و قرآن در معارف و احكام الهى اختلاف ندارد

وَ لاَ يُخَالِفُ بِصَاحِبِهِ عَنِ اَللَّهِ 

و پيرو و مؤمن به خود را از خدا جدا نمى‌سازد

قَدِ اِصْطَلَحْتُمْ عَلَى اَلْغِلِّ فِيمَا بَيْنَكُمْ 

شما در ميان خودتان به كينه‌توزى و رشك اتفاق كرده

وَ نَبَتَ اَلْمَرْعَى عَلَى دِمَنِكُمْ 

و سبزه و گياهتان در موضع سرگين و پشگل گاو و گوسفندتان روييد

وَ تَصَافَيْتُمْ عَلَى حُبِّ اَلْآمَالِ 

و براى دوستى آرزوها با هم دوست شديد

وَ تَعَادَيْتُمْ فِي كَسْبِ اَلْأَمْوَالِ 

و در بدست آوردن دارايى‌ها با يكديگر دشمنى ورزيديد

لَقَدِ اِسْتَهَامَ بِكُمُ اَلْخَبِيثُ وَ تَاهَ بِكُمُ اَلْغُرُورُ 

دريغا كه شيطان بدخو و زشترو، شما را حيران و سرگردان كرده و شراب افسون و فريب جهان، مست و گمراهتان ساخته است

وَ اَللَّهُ اَلْمُسْتَعَانُ عَلَى نَفْسِي وَ أَنْفُسِكُمْ 

و من براى خود و شما از خدا يارى مى‌جويم