خطبه ۱۶۷ نهج البلاغه/ ترجمه دین پرور

إِنَّ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ أَنْزَلَ كِتَاباً هَادِياً بَيَّنَ فِيهِ اَلْخَيْرَ وَ اَلشَّرَّ 

خداى سبحان كتابى هدايتگر فرو فرستاد و در آن «خير» و «شر» را بيان نمود

فَخُذُوا نَهْجَ اَلْخَيْرِ تَهْتَدُوا وَ اِصْدِفُوا عَنْ سَمْتِ اَلشَّرِّ تَقْصِدُوا 

پس اينك شما راه خير را برگزينيد تا به سر منزل سعادت برسيد، و از سمت و سوى شرّ و بدى بپرهيزيد تا در زندگى كامياب، و از انحرافها بيمه شويد

اَلْفَرَائِضَ اَلْفَرَائِضَ أَدُّوهَا إِلَى اَللَّهِ تُؤَدِّكُمْ إِلَى اَلْجَنَّةِ 

بهوش باشيد و با همۀ وجود در راه انجام واجبات بپا خيزيد. آنها را براى اطاعت فرمان الهى و به منظور رسيدن به قرب ربوبى گردن نهيد و بدانها جامۀ عمل بپوشانيد تا بهشتى شويد

إِنَّ اَللَّهَ حَرَّمَ حَرَاماً غَيْرَ مَجْهُولٍ وَ أَحَلَّ حَلاَلاً غَيْرَ مَدْخُولٍ 

بى‌شك خداوند محرّمات (نارواها) را بى‌جهت حرام نكرده است، و حلالها همه مفيد و پرسودند كه آنها را جايز و روا شمرده است

وَ فَضَّلَ حُرْمَةَ اَلْمُسْلِمِ عَلَى اَلْحُرَمِ كُلِّهَا وَ شَدَّ بِالْإِخْلاَصِ وَ اَلتَّوْحِيدِ حُقُوقَ اَلْمُسْلِمِينَ فِي مَعَاقِدِهَا 

احترام و ارج مسلمانان را از هر چيز برتر و بالاتر ديده و حقوق مسلمانان را در سايۀ «اخلاص» و «توحيد» محكم گردانيده

فَالْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ اَلْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَ يَدِهِ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَ لاَ يَحِلُّ أَذَى اَلْمُسْلِمِ إِلاَّ بِمَا يَجِبُ 

پس مسلمان كسى است كه ديگر مسلمانان از دست و زبانش آسوده و در امان باشند مگر در راه اجراى حق، و آزار مسلمان روا نيست مگر آنجا كه تنبيه او واجب باشد

بَادِرُوا أَمْرَ اَلْعَامَّةِ وَ خَاصَّةَ أَحَدِكُمْ وَ هُوَ اَلْمَوْتُ 

به سوى رستاخيز سبقت گيريد و براى زندگى جاودانۀ خويش بشتابيد، و بويژه يكايكتان براى مرگ آماده شويد و توشه برچينيد

فَإِنَّ اَلنَّاسَ أَمَامَكُمْ وَ إِنَّ اَلسَّاعَةَ تَحْدُوكُمْ مِنْ خَلْفِكُمْ 

كه پيشينيانتان پيشتر كوچ كرده و در انتظار سرنوشت خويش‌اند، و اين شبان مرگ است كه «بانگ الرّحيل» سر داده و شمايان را به پيش رانَد

تَخَفَّفُوا تَلْحَقُوا فَإِنَّمَا يُنْتَظَرُ بِأَوَّلِكُمْ آخِرُكُمْ 

سبكبار شويد تا سريع و آسان برسيد، كه پيش رفتگانتان به انتظار باز ماندگانند تا همگان يك جا به محشر در آييد

اِتَّقُوا اَللَّهَ فِي عِبَادِهِ وَ بِلاَدِهِ فَإِنَّكُمْ مَسْئُولُونَ حَتَّى عَنِ اَلْبِقَاعِ وَ اَلْبَهَائِمِ 

اى مردم، خدا را در نظر آريد و بندگان او را ميازاريد و شهرها را به ستم ويران نكنيد، كه شمايان در پيشگاه عدل الهى مسئوليد و از همه چيز پرسش شويد حتّى از سرزمينها و چارپايان

أَطِيعُوا اَللَّهَ وَ لاَ تَعْصُوهُ وَ إِذَا رَأَيْتُمُ اَلْخَيْرَ فَخُذُوا بِهِ وَ إِذَا رَأَيْتُمُ اَلشَّرَّ فَأَعْرِضُوا عَنْهُ 

خداى را فرمان بريد و از درِ عصيان و طغيان وارد نشويد. هرگاه خيرى ديديد بدان چنگ زنيد، و از هر شرّى در هر زمان بپرهيزيد و دامانتان را از آن پاك نگه داريد