خطبه ۱۳۳ نهج البلاغه/ ترجمه ارفع

عظمة اللّه تعالى 

وَ اِنْقَادَتْ لَهُ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةُ بِأَزِمَّتِهَا 

دنيا و آخرت فرمانبردار حضرت اويند و سررشته آنها در دست قدرت اوست

وَ قَذَفَتْ إِلَيْهِ اَلسَّمَاوَاتُ وَ اَلْأَرَضُونَ مَقَالِيدَهَا 

آسمانها و زمينها كليدهاى خود را تسليم او كرده‌اند

وَ سَجَدَتْ لَهُ بِالْغُدُوِّ وَ اَلْآصَالِ اَلْأَشْجَارُ اَلنَّاضِرَةُ 

و هر صبح و شام درختهاى سبز و خرّم او را سجده مى‌كنند

وَ قَدَحَتْ لَهُ مِنْ قُضْبَانِهَا اَلنِّيرَانَ اَلْمُضِيئَةَ 

و به فرمان او از شاخه‌هاى درختها آتشى روشنى‌بخش برافروخته مى‌گردد

وَ آتَتْ أُكُلَهَا بِكَلِمَاتِهِ اَلثِّمَارُ اَلْيَانِعَةُ 

و به اراده پروردگار است كه ميوه‌ها مى‌رسند و قابل خوردن مى‌شوند

القرآن منها وَ كِتَابُ اَللَّهِ بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ 

از آن خطبه است كتاب خدا در ميان شماست

نَاطِقٌ لاَ يَعْيَا لِسَانُهُ 

گوينده‌اى است كه زبانش خسته نمى‌شود

وَ بَيْتٌ لاَ تُهْدَمُ أَرْكَانُهُ 

خانه‌اى است كه هرگز خراب نمى‌گردد

وَ عِزٌّ لاَ تُهْزَمُ أَعْوَانُهُ 

صاحب عزّتى است كه پيروان و حاميانش از ميدان بدر نمى‌روند

رسول اللّه منها أَرْسَلَهُ عَلَى حِينِ فَتْرَةٍ مِنَ اَلرُّسُلِ 

از آن خطبه است خداوند تبارك و تعالى در زمانى رسول خويش را فرستاد كه مدتى پيامبرى فرستاده نشده بود

وَ تَنَازُعٍ مِنَ اَلْأَلْسُنِ 

و همه با يكديگر در بارۀ معتقدات خود با هم نزاع مى‌كردند

فَقَفَّى بِهِ اَلرُّسُلَ وَ خَتَمَ بِهِ اَلْوَحْيَ 

و او را بعد از همه آورد و وحى را با او ختم نمود

فَجَاهَدَ فِي اَللَّهِ اَلْمُدْبِرِينَ عَنْهُ وَ اَلْعَادِلِينَ بِهِ 

و آن گرامى در راه خدا با كسانى كه از خدا و دين دورى مى‌جستند و براى پروردگار شريك قايل مى‌شدند مبارزه كرد

الدنيا منها وَ إِنَّمَا اَلدُّنْيَا مُنْتَهَى بَصَرِ اَلْأَعْمَى لاَ يُبْصِرُ مِمَّا وَرَاءَهَا شَيْئاً 

از آن خطبه است همانا، دنيا هدف نهايى اشخاص كوردل است و پشت سر اين دنيا هيچ چيز را نمى‌بينند

وَ اَلْبَصِيرُ يَنْفُذُهَا بَصَرُهُ وَ يَعْلَمُ أَنَّ اَلدَّارَ وَرَاءَهَا 

ولى انسان بينادل چشمان خود را از دنيا عبور داده و مى‌داند كه زندگى جاودانى پس از اين دنيا خواهد بود

فَالْبَصِيرُ مِنْهَا شَاخِصٌ 

بنا بر اين انسان بينادل، به دنيا چشم داشت ندارد

وَ اَلْأَعْمَى إِلَيْهَا شَاخِصٌ 

ولى كوردل تمام همتش براى دنياست

وَ اَلْبَصِيرُ مِنْهَا مُتَزَوِّدٌ 

بينادل از دنيا براى جهان آخرت توشه بر مى‌دارد

وَ اَلْأَعْمَى لَهَا مُتَزَوِّدٌ 

و كوردل براى دنيا ثروت جمع مى‌كند

عظة الناس منها وَ اِعْلَمُوا أَنَّهُ لَيْسَ مِنْ شَيْءٍ إِلاَّ وَ يَكَادُ صَاحِبُهُ يَشْبَعُ مِنْهُ وَ يَمَلُّهُ إِلاَّ اَلْحَيَاةَ فَإِنَّهُ لاَ يَجِدُ فِي اَلْمَوْتِ رَاحَةً 

از آن خطبه است آگاه باشيد انسان دنياپرست از هر چه دارا باشد خسته مى‌شود جز زندگانى دنيا، زيرا مرگ را براى خود آسايش و راحتى نمى‌بيند

وَ إِنَّمَا ذَلِكَ بِمَنْزِلَةِ اَلْحِكْمَةِ اَلَّتِي هِيَ حَيَاةٌ لِلْقَلْبِ اَلْمَيِّتِ 

و جز اين نيست كه بينايى در دنيا به منزلۀ حكمت است كه آن براى دل مرده، حيات

وَ بَصَرٌ لِلْعَيْنِ اَلْعَمْيَاءِ 

و براى چشم كور، بينايى

وَ سَمْعٌ لِلْأُذُنِ اَلصَّمَّاءِ 

و براى گوش كر، شنوايى

وَ رِيٌّ لِلظَّمْآنِ 

و براى تشنه، سيراب شدن است

وَ فِيهَا اَلْغِنَى كُلُّهُ وَ اَلسَّلاَمَةُ 

و در آن همه‌اش بى‌نيازى و سلامتى است

كِتَابُ اَللَّهِ تُبْصِرُونَ بِهِ وَ تَنْطِقُونَ بِهِ وَ تَسْمَعُونَ بِهِ 

كتاب خدا (قرآن) كه بدان راه حق را مى‌بينيد و بدان از حق سخن مى‌گوييد و بدان حق را مى‌شنويد

وَ يَنْطِقُ بَعْضُهُ بِبَعْضٍ 

بعضى از آياتش آيات ديگر را تفسير مى‌كند

وَ يَشْهَدُ بَعْضُهُ عَلَى بَعْضٍ 

و بعضى از آيات گواه آيات ديگر است

وَ لاَ يَخْتَلِفُ فِي اَللَّهِ 

و همه آياتش خداوند تبارك و تعالى را يكسان معرفى مى‌كنند

وَ لاَ يُخَالِفُ بِصَاحِبِهِ عَنِ اَللَّهِ 

و كسى كه با قرآن همراه شود از خداوند متعال جدايش نمى‌گرداند

قَدِ اِصْطَلَحْتُمْ عَلَى اَلْغِلِّ فِيمَا بَيْنَكُمْ 

شما در كينه‌توزى بين خود اتفاق كرديد

وَ نَبَتَ اَلْمَرْعَى عَلَى دِمَنِكُمْ 

همچون رويانيدن سبزه‌زار در زمين‌هاى متعفّن

وَ تَصَافَيْتُمْ عَلَى حُبِّ اَلْآمَالِ 

در علاقمندى به آرزوها با يكديگر هماهنگ شده‌ايد

وَ تَعَادَيْتُمْ فِي كَسْبِ اَلْأَمْوَالِ 

ولى در بدست آوردن مال دنيا با همديگر دشمنى مى‌كنيد

لَقَدِ اِسْتَهَامَ بِكُمُ اَلْخَبِيثُ وَ تَاهَ بِكُمُ اَلْغُرُورُ 

ابليس خبيث عقل را از شما گرفته و گمراهتان كرده و غرور و خودخواهى سرگردانتان نموده است

وَ اَللَّهُ اَلْمُسْتَعَانُ عَلَى نَفْسِي وَ أَنْفُسِكُمْ 

براى خود و شما جهت رهايى از دست شيطان از خداوند تبارك و تعالى يارى مى‌طلبم