پاسخ مسابقه خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه
۰۱ تیر ۱۴۰۵
آنها که دعوت ایشان را شنیده و پذیرفتند.
فَأَسْمَعَ دَاعِيهَا وَ فَازَ وَاعِيهَاپس دعوت كننده، دعوت خويش به گوشها رسانيد و شنوندگان از آن دعوت رستگار شدند.
عمر
فَإِنَّهُ لَا يُرْجَى مِنْ رَجْعَةِ الْعُمُرِ ....وَ مَا فَاتَ أَمْسِ مِنَ الْعُمُرِ لَمْ يُرْجَ الْيَوْمَ رَجْعَتُهُاميدى به بازگشتن عمر از دست رفته نيست .....ولى عمرى كه ديروز از دست رفته، امروز باز آمدنش را اميد نخواهد بود.
فَاتَ أَمْسِ مِنَ الْعُمُرِ لَمْ يُرْجَ الْيَوْمَ رَجْعَتُهُاميدى به بازگشتن عمر از دست رفته نيست .....ولى عمرى كه ديروز از دست رفته، امروز باز آمدنش را اميد نخواهد بود.
در برابر نفوسی که در آنچه امر شده اند سستی کرده و در انجام آنچه نهی شده اند شتاب می نمایند.
وَ نَسْتَعِينُهُ عَلَى هَذِهِ النُّفُوسِ الْبِطَاءِ عَمَّا أُمِرَتْ بِهِ السِّرَاعِ إِلَى مَا نُهِيَتْ عَنْهُو از او در برابر اين نفوس که در انجام اوامرش کندى مى کنند و در ارتکاب نواهيش سرعت دارند، يارى مى طلبيم
بدتر از شر کيفر آن است و بهتر از خير و نیکی پاداش آن است.
إِنَّهُ لَيْسَ شَيْءٌ بِشَرٍّ مِنَ الشَّرِّ إِلَّا عِقَابُهُ، وَ لَيْسَ شَيْءٌ بِخَيْرٍ مِنَ الْخَيْرِ إِلَّا ثَوَابُهُبدتر از شرّ و بدى نيست جز كيفر و عذاب آن، و چيزى نيكوتر از خير و نيكى وجود ندارد جز پاداش آن
سخن و عمل را بالا برده و میزان و ترازو با وجود آنها سنگین و بدون آنها سبک است.
وَ نَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ) عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ، شَهَادَتَيْنِ تُصْعِدَانِ الْقَوْلَ وَ تَرْفَعَانِ الْعَمَلَ، لَا يَخِفُّ مِيزَانٌ تُوضَعَانِ فِيهِ وَ لَا يَثْقُلُ مِيزَانٌ تُرْفَعَانِ [مِنْهُ] عَنْهُو گواهى مى دهيم كه خدايى نيست جز خداى يكتا، نه شريكى دارد و نه همتايى، و گواهى مى دهيم كه حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بنده و فرستاده اوست «كه درود خدا بر او و خاندانش باد». اين دو گواهى (شهادتين) گفتار را بالا مى برند، و كردار و عمل را به پيشگاه خدا مى رسانند، ترازويى كه اين دو گواهى را در آن نهند سبك نباشد، و اگر بردارند با چيزى ديگرى سنگين نخواهد شد. ️
انجام آنچه حرام است.
عِبَادَ اللَّهِ، إِنَّ تَقْوَى اللَّهِ حَمَتْ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ مَحَارِمَهُبندگان خدا، همانا تقواى الهى دوستان خدا را از انجام محرّمات باز مى دارد.